Κείμενο
Δεν αρκεί να ρωτούν τι οφείλει ο πολίτης. Πρέπει να ελεγχθεί και τι ζημία υπέστη.
Σε πολλές περιπτώσεις η οικονομική αδυναμία του πολίτη δεν είναι απλώς ατομικό πρόβλημα. Συνδέεται με ευρύτερες διοικητικές, οικονομικές και θεσμικές πρακτικές που επηρεάζουν εισοδήματα, επαγγελματική δραστηριότητα, κόστος διαβίωσης, δυνατότητα πρόσβασης σε υπηρεσίες και συνολική οικονομική επιβίωση.
Όταν ο πολίτης οδηγείται σε ασφυξία, δεν μπορεί η συζήτηση να περιορίζεται μόνο στο τι του ζητείται να πληρώσει. Πρέπει να εξετάζεται και αν υπέστη βλάβη από πράξεις, παραλείψεις, αδιαφανείς διαδικασίες, υπέρμετρες επιβαρύνσεις ή μηχανισμούς που δεν έλαβαν υπόψη την πραγματική του κατάσταση.
Η δική μας προσέγγιση θέτει το ζήτημα αντίστροφα: πριν ζητηθεί από τον πολίτη να αποδεχθεί την οικονομική απαίτηση, πρέπει να εξεταστεί αν η ίδια η διαδικασία που την παρήγαγε είναι νόμιμη, αιτιολογημένη, αναλογική και θεσμικά ανεκτή.
Αν προκύπτει βλάβη, τότε δεν υπάρχει μόνο θέμα πληρωμής. Υπάρχει και θέμα ευθύνης, αποκατάστασης και αποζημίωσης.