Κείμενο
Το Δημόσιο δεν ευθύνεται μόνο όταν ένα μεμονωμένο όργανο ενεργεί παράνομα. Ζήτημα ευθύνης μπορεί να ανακύπτει και όταν το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο ή ο τρόπος εφαρμογής του παράγει δυσανάλογη, προβλέψιμη και επαναλαμβανόμενη βλάβη.
Όταν μια μικρή επιχείρηση καλείται να πληρώνει όχι επειδή απέκτησε πραγματικό κέρδος, αλλά επειδή απλώς προσπαθεί να υπάρχει νόμιμα, τότε τίθεται ζήτημα σύνδεσης των επιβαρύνσεων με την πραγματική φοροδοτική ικανότητα.
Ο πολίτης και η επιχείρηση δεν μπορούν να καλούνται να πληρώσουν το κόστος ενός συστήματος το οποίο δεν δημιούργησαν, δεν ελέγχουν, δεν μπορούν να απλοποιήσουν και από το οποίο εξαρτώνται αναγκαστικά για να υπάρχουν νόμιμα στην οικονομική ζωή.
Εάν το Δημόσιο δημιουργεί το σύστημα, το Δημόσιο φέρει και την ευθύνη για τη ζημία που το σύστημα παράγει.
Η ευθύνη αυτή μπορεί να αφορά άμεση οικονομική ζημία, έμμεση ζημία, απώλεια παραγωγικού χρόνου, ματαίωση δραστηριότητας, αποδυνάμωση επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και περιορισμό οικονομικής ελευθερίας.