Κείμενο
Δεν αρκεί να εμφανίζεται ένα ποσό.
Δεν αρκεί να βεβαιώνεται μια οφειλή.
Δεν αρκεί να εγγράφεται ένας καταλογισμός σε έναν λογαριασμό ή σε ένα πληροφοριακό σύστημα.
Η διοίκηση δεν έχει μόνο την εξουσία να επιβάλλει χρεώσεις.
Έχει και την υποχρέωση να αποδεικνύει ότι αυτές είναι νόμιμες, ειδικώς αιτιολογημένες και πραγματικά ελέγξιμες.
Αυτή είναι η βάση της δικής μας προσέγγισης.
Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται η διοικητική χρέωση ως κάτι αυτονόητο.
Δεν δεχόμαστε να θεωρείται ότι ο πολίτης οφείλει να υποκύπτει μόνο και μόνο επειδή ένα ποσό εμφανίστηκε σε ένα σύστημα.
Δεν δεχόμαστε η αδιαφάνεια να μετατρέπεται σε τεκμήριο νομιμότητας.
10e82eee-d638-49e2-9dc3-dcbbdaeac97d
Αν η διοίκηση χρεώνει, πρέπει να εξηγεί.
Αν καταλογίζει, πρέπει να τεκμηριώνει.
Αν επιβάλλει βάρη, πρέπει να καθιστά απολύτως σαφές:
ποια είναι η νομική βάση της χρέωσης,
ποια συγκεκριμένα πραγματικά δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν,
πώς ακριβώς έγινε ο υπολογισμός,
ποια διοικητική πράξη γέννησε την επιβάρυνση,
ποια υπηρεσία φέρει την ευθύνη,
αν υπήρξε νόμιμη κοινοποίηση,
και αν τηρήθηκαν οι αρχές της αναλογικότητας, της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης.
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια.
Είναι η ουσία της νομιμότητας.
Γιατί χωρίς σαφή αιτιολογία δεν υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος.
Χωρίς ελεγκιμότητα δεν υπάρχει πραγματική άμυνα.
Χωρίς δυνατότητα αντίκρουσης δεν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στη διοίκηση και στον πολίτη.
Η θέση μας είναι ξεκάθαρη:
κανένα διοικητικό βάρος δεν πρέπει να γίνεται αποδεκτό επειδή απλώς αναρτήθηκε ή καταχωρίστηκε.
Κάθε χρέωση πρέπει να αντέχει σε έλεγχο.
Κάθε ποσό πρέπει να μπορεί να αναλυθεί.
Κάθε πράξη πρέπει να μπορεί να αιτιολογηθεί.
Και κάθε πολίτης πρέπει να έχει πραγματική δυνατότητα να δει, να κατανοήσει και να αντικρούσει τη βάση της επιβάρυνσης που τον αφορά.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα στην παθητική αποδοχή και στη σοβαρή θεσμική προστασία.
Δεν αρκεί να μας χρεώνουν.
Πρέπει και να μπορούν να το αποδεικνύουν.
Και εκεί ακριβώς στηρίζεται η δική μας μεθοδολογία.