Κείμενο
Όταν έχει διαμορφωθεί επαρκές θεσμικό, διοικητικό, εξωδικαστικό και ευρωπαϊκό υπόβαθρο, εξετάζεται η άσκηση αγωγής αποζημίωσης κατά του Ελληνικού Δημοσίου.
Η στρατηγική αυτή δεν περιορίζεται στην παύση της επιβάρυνσης. Όπου υπάρχουν οι νόμιμες βάσεις, επιδιώκεται και η αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που, κατά τους ισχυρισμούς μας, υπέστη ο πολίτης εξαιτίας αδιαφανών, πλημμελώς αιτιολογημένων ή δυσανάλογων διοικητικών πρακτικών.
Η μελέτη του Ελάχιστου Κόστους Διαβίωσης παίζει εδώ καθοριστικό ρόλο, διότι μετατρέπει τη γενική βλάβη σε μετρήσιμη και δικαστικά αξιοποιήσιμη πραγματικότητα.
Η θέση μας είναι σαφής: η άσκηση δημόσιας εξουσίας συνεπάγεται και ευθύνη. Όταν μια επιβάρυνση αποδεικνύεται ότι υπερέβη τα όρια της νομιμότητας, της αναλογικότητας και της πραγματικής δυνατότητας διαβίωσης, πρέπει να εξετάζεται και η αξίωση αποκατάστασης.